Feeds:
Yazılar
Yorumlar

Posts Tagged ‘Yalnızlık’

Gelir, yüreğini alır ve gider

Bu kadar basit demişlerdi

Bu kadar kısa

Bu kadar acımasız mı diye sormamıştım

Ve ömrüm boyunca acıtacak kadarda kudretli olduğunu

Doğduğum anda öleceğimi de

Söylerlerdi belki…

Uğruna döktüğün gözyaşlarından

Ve ona, sadece ona adanmış anlarından habersiz

Çeker gider demişlerdi de

Sen gittiğinde benim de biteceğimi

Yavaş yavaş,

Her yanım acıyarak

Ve her anım da ama her anım da

Seni bir kere ama son bir kere görmek için

Bir kez daha sana sarılabilmek için

Yanıp tutuşacağımı söylememişlerdi

Hiç düşünmemiştim o zamanlar

Ne de olsa çocuktum

Ve ölüme benden daha yakın

Hem belki de çok yakın

Büyüklerimden dinliyordum sevdayı

Gerçekten, gerçekten böyle miydi kara sevda

Bilmiyordum

Keşke, keşke hiç bilmeseydim

Ve keşke, keşke hiç tanımasaydım seni

Belki o zaman, işte o zaman

Biraz daha yaşayabilirdim

Biraz daha nefes alabilirdim demek değil

Biraz daha seni umut ederek yaşayabilirdim belki de…

Tanımasaydım seni

Yaşamasaydım o günü

İlk kez yaşamaktan bu kadar keyif aldığım

Ama aslında ölüme adım attığım o günü…

İstanbul

27 Temmuz 2015

Reklamlar

Read Full Post »

Aynı anda ölmelisin sevdiğinle

Ne önce, ne sonra; aynı anda

Ne kendini yalancı avuntularda kaybetmelisin,

“Benden önce ve sadece bana ait olarak,

başka birisini sevmeden,

beni bekleyeceği yere gitti” demelisin;

Ne de önceden ölerek ona sensizlik dolu

Her gün yanıp kavrulacağı bir dünya bırakmalısın.

Aynı anda ölmelisin sevdiğinle…

Korkma ölüm hiçbir şeyin sonu değil.

Bir dur, bakınıver etrafına,

Onca insan, onca şehir, onca sevda

Hangisi yok olup gitti,

Her biri, her an, bir yerlerde yaşanmıyor mu?

Hiç kimse ama hiç kimse ölümle yok olmaz,

Anlarsın sonunda.

Ve sen kızım aynı anda ölmelisin sevdiğinle

Ne önce, ne sonra aynı anda…

24 Temmuz 2015

İstanbul

01:06

Read Full Post »

Mayıs’ın 10’uydu

Rüzgar uğurluyordu seni

Ve yağmur gözyaşlarına inat

Mevsimi geçmesine rağmen gitmiyordu

Delicesine yağıyordu…

Bir düşü kaybediyordum

Hem de bir daha bulamayacağım bir düşü

Beni, neden sevdiğimi anlamayacak kadar ahmaklaştırmış bir düşü

Halen bilmiyorum; neden, niçin sevdim seni

Şuursuz hallerimde de değildim oysaki

Seni mi sevdim, yoksa

Yoksa bana getirdiğin özlemleri mi?

Bilmiyordum ve halen bilmiyorum

Belki de sevda demek bilmemeyi,

Anlamamayı becerebilmekti

Belki ben orada kaybettim seni

Bilemiyorum

Ama sebebi ne olursa olsun

Bir düşü kaybediyordum

Sarılmak istiyordum sana

Bırakmamak, sonsuza kadar

Öylece kalmak istiyordum

Yapamıyordum

Oysa söylenecek o kadar söz,

Yapılacak o kadar şey vardı ki

Hepsi basit bir sarılmayla başlayacaktı belki

Hani diyordum, hani gitmesen

Şurda bir yerlerde,

Çok uzak olmasa, yakınımda yaşlansan

Arada bir sesini duysam diyordum

Sen gitmek zorundaydın

Ben anlamıyordum

Destansı bir terk ediş değildi gidişin

Ama ben ölüyordum

Hele, hele son sözlerini duyamamak

Bir şeyler mırıldadığını görmek

Ama anlayamamak var ya

İşte gidişin ben de hep anlayamadığım o fısıltılar gibi

Ne zaman özlesem,

O fısıltılarda umutlanırım

Belki, belki o gün söyleyemediklerini söyler,

Bir gün gelir diyorum

Oysa gidişin, destansı olmasa da

Dönülmez bir gidişti,

Ve ne yazık ki,

ben halen o günde yaşıyorum…

İstanbul

3 Haziran 2015

Read Full Post »

Açılsa kapım ve girsen içeri

İmkansız da olsa…

Yanıma kadar gelmene izin vermesem;

Koşsam, sarılsam sana

Bir şey söylemesek, sussak yalnızca

Ne kadar susarız bilmiyorum

Ama sussak saatlerce

Sımsıkı sarsam seni

Bir daha, bir daha

Hiç bırakmayacakmış gibi

Ve sen de hiç gitmesen…

Açılsa kapım ve girsen içeri

Tekrar nefes aldığımı hissetsem

Aydınlansa ışığınla dört bir yanım

Onca özlem, onca yalnızlığı silsem kokunda

Tutsam ellerinden,

Ve sonra, oracıkta ölüversem

Tanrım, ne muhteşem bir ölüm

Tam yaşamaya başlamışken

Ellerine tutunmuşken ölsem

Bir daha, bir an bile olsa

Sensiz nefes almayacağımı bilerek ölsem…

Açılsa kapım ve girsen içeri

Ne muhteşem bir geliş bu, bir bilsen

Uğruna her şeyden vazgeçmeye değer…

1 Haziran 2015

İstanbul

Read Full Post »

Yokluğun, yokluğun beni de yok ediyor bu aralar

Her anım senle dolu, her düşüncem sende kalmış

Yeniden başlayamıyorum hayata

Bıraktığın yerde nefes dahi almadan bekliyorum

Hiçbir şey ama hiçbir şey yapamıyorum

Ayağa kalkacak kudretim dahi yok

Bir çöküntüden daha beterim anlayacağın

Yine de yine de seni düşünmeden edemiyorum

Bir edebilsem, ah bir edebilsem

Sensiz de yaşanabileceğini söylüyorlar

İnanmıyorum

Belki de inanmak istemiyorum

Hiçbir şey bilmediğimin daha yeni farkına vardım

Sözde büyümüş adam olmuşum

Şakaklarım çökmüş bildiğin yaşlanıyorum

Ama ben halen çocuk olmak istiyorum

Tıpkı yanında olduğum gibi

Tıpkı sen yanı başımdayken olduğu gibi

Umudum yok aslında dönmene dair

Yine de ne bileyim işte

Umutsuzda olsa

Bekliyorum…

İstanbul

31 Mayıs 2015

Read Full Post »

Özlemek seni

Bu kadar zor olmamalı diyorum

Üşütmemeli böyle

Korkutmamalı iliklerime kadar

Yokluğun, yokluğunda çaresizim diyorum

Açıkta kalmış gemiler gibiyim

Dört yanım dalgalarla dövülüyor

Bildiğim tek limanı da kaybetmiş gibiyim

Kayboluyorum yavaştan

Yokluğunda yok oluyorum

Özlemek seni diyorum

Böyle olmamalı diyorum

Bu kadar acımamalı canım

Gözyaşlarım saplanmamalı yüreğime

Sanırım ben özlemeyi bile sensiz başaramıyorum…

İstanbul

8 Mart 2015

Read Full Post »

Gözlerin o gözlerin bakmasaydı hep bu kadar derinden,

ve taşımasaydı hüznün rengini bu kadar güzel

aşık olmazdım sana küçük kız…

sevmezdim seni emin ol, sevemezdim…

belki bakıp geçerdim diğerleri gibi

belki de birkaç gün aklıma gelirdin en fazla

ama, yapamadım

gözlerin bu kadar hasret doluyken bakıp geçemedim

neye, kimeydi hasretin bilmiyorum

bana değildi, ondan eminim…

ama her kimse onun kadar şanslı olmayı diledim

o yüzden tutuldu yüreğim

belki de kimse yoktur dedim kendime

belki de sadece oraya, bir yere bilemediğim bir yere gitmek istiyordur,

kıskançlık mıydı bu yoksa ilk olamama üzüntüsü mü

bunu da bilmiyorum

ama seviyorum işte….

gözlerinden sebep seviyorum

hasretin, özleminden sebep belki de

bilmeden, bilmediklerimi o kadar da önemsemeden

sadece basitçe bir hasret şarkısına dalmak gibi seviyorum işte…

ve istiyorum delicesine

nereye gitmek istiyorsa o gözler; seni oraya götürmeyi…

belki sen de beni sevebilirsin diye…

Bilal Ertoğrul

12.01.2015

Read Full Post »

Older Posts »